Hoe ga je om met cultuurverschillen op Quora, Facebook of dergelijken, zodat je mensen niet beledigt?

Ik heb niet de intentie, noch de wens om mensen te beledigen. Maar als mensen zich toch beledigd voelen is dat hun keuze. Daar ga ik niet over.

Ik probeer rekening te houden met gevoeligheden. Ik vind wel dat veel mensen overgevoelig zijn en voor het minste of geringste uit hun plaat gaan of gekwetst zijn als ze met een mening worden geconfronteerd die niet de hunne is, de sneeuwvlokjes.

Ik citeer uit een artikel van Vrij Links over de ophef bij het Zwarte Cross festival.

“Toch past dit in een trend. Het liberale blad The Economist waarschuwde reeds voor de toenemende intolerantie van jongeren in het Westen voor opvattingen die door sommigen als kwetsend beschouwd kunnen worden. In groeiende mate waren jongeren bereid om hier zelfs fundamentele vrijheden, zoals bijvoorbeeld de vrijheid van meningsuiting, voor in te perken. Het blad schrijft: ‘Years of clicking report spam or abuse may now have normalised the idea of silencing speech one disagrees with rather than debating it’ – waarmee het direct de kern raakt van het problematische aan het bakzeil halen van de Zwarte Cross. Door de desbetreffende borden weg te halen wordt de mogelijkheid om erover te debatteren ons ontnomen.

Niet alleen krijgt de hardste schreeuwer gelijk, maar ook de mogelijkheid tot open debat verdwijnt.”

Van Vrij-Links Een zwarte crossdag voor de satire – Vrij Links

Deze vraag raakt de kern van de hele zaak en ik zal je uitleggen waarom.

(onderaan kan je nog genieten van mijn “mening” over ingenieurs, er zelf een zijnde)

We kennen allemaal Facebook, nietwaar?

(afbeelding bron: pixabay dot com).

Zoals je kan zien op het prentje hierboven, Facebook heeft ons geleerd om te “liken”.

We geven hiermee aan iets leuk te vinden of akkoord te gaan.

Er is geen “dislike” knop.

De reden dat er geen knop is om iets af te keuren is dat het Facebook geen barst interesseert.

Facebook is geen sociaal media platform zoals de meesten denken.

Facebook is en platform dat gebruikers de mogelijkheden biedt om dingetjes te posten, te liken en te delen.

Het onderliggende business model is dan ook data.

Wat jij leuk vindt is geld waard.

Marketers die advertenties kopen, willen de hoogste mogelijke kans op conversie van een potentiele klant naar klant.

Data is voor hen cruciaal.

Des te gedetailleerder de data, des te makkelijker is het om de juiste mensen met de juiste interesses (likes) de juiste advertenties te laten zien.

De verfijning van likes is enige tijd geleden iets verder gedetailleerd geworden op Facebook.

Je kan kiezen tussen de gewone duim omhoog, een hartje en nog wat andere emoticons.

Een hartje geven is extreem waardevol.

Een boos gezichtje is wellicht niet zo interessant, uiteraard weten we niks over het Facebook algoritme en is het steeds door dingen uit te proberen dat men elke week of elke maand een nieuwe “Facebook marketing strategie” (of Twitter, Linkedin, Quora, Instagram, Snapchat, …) lanceert (de social media marketers).

Dit moet je weten voor je verder kan praten over meningen, verschillen en dergelijke meer.

Waarom?

Een post of een mening die viraal gaat, wat is dat eigenlijk?

Wel, het algoritme ontvangt een nieuwe post van iemand met een zekere achtergrond op Facebook (gewoon FB als voorbeeld).

Facebook weet alles van de poster.

Misschien is het een social media marketer, een influencer.

Veel volgers, veel likes, veel gedeelde posts.

Het algoritme zal deze post eerst ontleden (zoals trending hash tags, weten ze heel goed wat vandaag goed ligt bij de massa).

Kijken naar welke volgers dit soort dingen normaal gezien liken.

De test fase zal deze post tonen aan de meest interessante volgers die online zijn.

Liken deze volgers de post massaal, dan wordt de post verder verspreid en aan veel meer volgers getoond.

Is de reactie eerder lauw of er is geen reactie, dan zal deze post (vrijwel) aan niemand meer getoond worden.

Dit is een tweede belangrijke vaststelling.

De eerste was de manier waarop mensen worden geevalueerd om hun belangrijkste interesses te weten te komen.

De tweede is dat populariteit van een post van allerlei factoren afhangt.

Hoeveelheid volgers, kwaliteit van de volgers (geen click farms), trending keywords van het moment, …

Als derde punt komen we dan bij de virale schattige katvideos van Youtube.

Iets dat iedereen vertedert, iets positief, een inspirerend verhaal, kortom Disney world, dat is altijd veel populairder dan kritiek of een diepgaand debat.

Er is geen weg naast, quotes en oneliners zijn vandaag de dingen waar je aandacht en likes mee krijgt.

Men heeft het wel eens over de jeugd die snel de aandacht verliest of afgeleid is.

Dat is heel normaal omdat ze getraind werden om korte boodschappen (Twitter!) leuk te vinden.

Wij in het algemeen worden getraind om dingen leuk te vinden, omdat het het business model is van de sociale media sites.

De gevolgen zoals de mogelijkheid om je aandacht te houden bij een onderwerp voor iets langere termijn, zijn nadelig voor het individu, tenzij deze het beseft en zich met deze kennis wapent om niet de speelbal van de “like” industrie te blijven.

En, nog belangrijker, zaken (meningen, foto’s video’s) worden getoond of niet getoond en dat wordt bepaald door de eigenaar van de site.

Wat je nooit gezien hebt, kan je ook niet beoordelen.

Wat we te zien krijgen, dat bepaalt onze mening.

En wat we te zien krijgen is gebaseerd op optimalisatie van advertenties en statistiek (wat over de hele bevolking genomen populaire onderwerpen en meningen zijn, met in begrip van de trend (waan?) van de dag).

Het wordt al helemaal moeilijk om in te schatten wat je NIET te zien krijgt.

In het Engels, “the absence of evidence” of “you can’t prove a negative”.

Ingenieurs

Wat marketing en sales mensen van nature (of aangeleerd) begrijpen, dat is dikwijls onbekend bij intelligente en hoog opgeleide mensen zoals ingenieurs.

Dilbert is bij uitstek het voorbeeld waar beide kanten getoond worden.

De ingenieur kijkt neer op marketing mensen want die beloven vanalles aan de klant zonder rekening te houden met de technische haalbaarheid van de hele zaak.

Marketing kijkt neer op de ingenieurs omdat ze noden van de klant moeten oplossen en een ingenieur zal altijd wel iets vinden waarom het niet kan of dat het veel te lang duurt of te groot wordt of …

Zelf ingenieur zijnde zal het u verbazen dat beide gelijk hebben.

Als ingenieur wil ik altijd meer weten.

En dat is niet beperkt tot technische onderwerpen.

Ik ben zeker dat je altijd ver buiten je eigen domein moet gaan om bij te leren.

Marketing is 100% zeker iets dat ingenieurs MOETEN leren.

Om te begrijpen.

En het kan van pas komen als je freelance wilt gaan of je eigen bedrijf starten.

Je kan slechts echt ingenieur genoemd worden als je los van je eigen mening, tegengestelde meningen kunt lezen zonder steeds op zoek te gaan naar bevestiging van je mening).

De sociale media creeeren het constant zoeken naar bevestiging (likes) van wat je leuk vindt, wat alleen maar slechte ingenieurs oplevert.

Soit, het moment supreme komt eraan.

Conclusie (moment supreme)

Als je schrijft omdat je je opinie kwijt wilt, wel dan heb ik slecht nieuws.

Niemand is geinteresseerd in jouw opinie.

Of in de mijne.

Quora bijvoorbeeld een grote databank van antwoorden die hoog scoren in zoekmachines.

Om hoog scorende antwoorden te bekomen, worden algoritmes gebruikt, KI (kunstmatige intelligentie).

De ene noemt ze bots, de andere software, nog anderen noemen het kunstamtige intelligentie.

Het punt is dat het algoritmes zijn die antwoorden beoordelen.

Factoren zijn oa:

  • De schrijver (welke onderwerpen, hoeveel likes per bekeken antwoord, …).
  • De volgers.
  • De populariteit van een onderwerp op Quora of onder de volgers of …
  • Zoekmachine ranking van dat onderwerp en bepaalde woorden in het antwoord.

De antwoorden worden vrijwillig gegeven door de schrijvers op de site.

Hen betalen zou Quora niks opleveren.

Daarom worden bepaalde vragenstellers wel betaald.

Zij genereren de vragen die schrijvers aanzetten tot het schrijven van lange antwoorden (bijvoorbeeld dit antwoord).

Vragen stellen kost niet veel tijd en het valt op dat vragen dikwijls machinaal gegenereerd lijken.

Toch worden bepaalde vragenstellers betaald op basis van bepaalde criteria (kwaliteit en hoeeveelheid hoog rankende antwoorden).

De antwoorders die uren en dagen besteden aan het uitschrijven van interessante wijsheden of soms gewoon onzin, die krijgen niks.

Omdat dat het business model van Quora is.

Als schrijver die wil gelezen worden en die veel likes wil krijgen, die moet al het voorgaande weten en begrijpen dat dit is hoe het werkt.

Niet goed, niet slecht, het is gewoon zo.

Als we dat weten en aanvaarden, dan rest er alleen nog het evenwicht tussen Yin en Yang.

Als schrijver wil je hoog ranken en je ego is buiten proportie gegroeid.

Lijkt me logisch.

Statistisch gezien moet je onderwerpen kiezen en antwoorden schrijven waarbij statistiek primeert:

  • Populaire vragen (veel volgers, veel lezers, veel …).
  • Het antwoord is positief of heeft minstens een happy end.
  • Liefst met een “echt gebeurd” verhaal (wie kan zoiets controleren, dus makkelijk wegraken met een leugentje hier en daar).
  • Identificeerbaar.

Uiteraard veel meer factoren spelen een rol.

Maar de professionele Quora super schrijvers weten dit uiteraard.

Honderd antwoorden die allemaal super positief en identificeerbaar zijn, tja dat is zoals dertien in een dozijn.

De Yin zorgt voor uniformiteit terwijl Yang het verschil moet benadrukken.

Je moet een uitgesproken mening hebben die jouw apart maakt, uniek ten opzichte van alle andere schrijvers.

En in het bijzonder de onderwerpen waar jij in geinteresseerd bent.

Amateurs antwoorden met 1 zin.

Of schrijven drie zinnen met allerlei verwensingen en beledigingen.

Dat gaat nooit veel aandacht krijgen, tenzij het over Trump is, het is vrij populair om Trump een (vul uw eigen term in om hem te beschrijven).

Ik ben een beetje anders, ik hoef Trump geen toffe peer te vinden.

Uit alle macht probeer ik te observeren.

Omdat observeren inzicht geeft.

De strijd heeft maar 1 verliezer en dat ben jij.

Observeren is begrijpen waarom iets gebeurt.

En dat kan je nu eenmaal niet in een quote, oneliner of een twee, drie lijnen tirade vatten.

Misschien moet ik daar een quote van maken (wellicht is het al ergens door iemand gezegd of, erger, trademark, copyright of gepatenteerd).

Het antwoord is dus dat je als schrijver een doel en een doelpubliek voor ogen hebt.

Wat je ook verkondigt, er zullen altijd lezers zijn die:

  • Niet akkoord zijn.
  • Niet akkoord zijn en heel erg boos worden.
  • Zich beledigd voelen.

Dat is onvermijdelijk.

Afgaande op wat acteurs en andere bekende gezichten vertellen is de schaduwzijde van success dat heel wat gestoorde gekken zich plost manifesteren met een ongezonde focus op de VIP in kwestie.

Net zoals de VIP marketing gebruikt om de volgers iets te verkopen (of een merk of imago neer te zetten), zijn er ook volgers die niet kopen en volgers met slechte bedoelingen.

Doel.

Doelpubliek.

Dat is waarom ik schrijf over inzichten over KI (dat grotendeels misbegrepen wordt) en Trump (hoe propaganda voor en tegen iemand werkt).

Mijn doelpubliek is de persoon (m/v) die verder denkt dan zijn neus lang is.

Ik vind dat je mag laten blijken wat je mening is, en hoe je staat in het leven. Maar je moet ook openstaan voor de mening van anderen. Als iedereen beseft dat zijn mening er slechts één is van de vele zijn we op goede weg. Ook als je er een ander gevoel bij hebt of er een heel andere benadering over hebt leren we van elkaar. En ik ben allergisch voor drogredenen of valse argumenten.

Als men vragen stelt over wetenschap moet men beseffen dat er een wetenschappelijke methode is, en dat deze de sleutel is voor een systematische zoektocht naar de oplossingen van vele vragen. Die zoektocht levert oplossingen, een manier van kijken naar de wereld in het besef dat er nog veel vragen te beantwoorden zijn. Maar dat is beperkt tot de wetenschap.

Leave a Reply